|
Axelle Red
bij Hugues Henry van Friet.be (14 november 1999). |
Natuurlijk maakt ook zij deel uit van de Knapperige Knapsten, dat spreekt vanzelf, die brave Axelle die ons zo lieftallig toezingt. Achter haar wat naïeve imago schuilt een jonge moeder met pit, die onlangs het mooie album "Toujours Moi" (Virgin) uitbracht.
Diezelfde Axelle ook die samen met Youssou N'Dour tijdens de openingsceremonie van de laatste Wereldbeker Voetbal de officiële hymne mocht zingen. Zo’n open doelkans konden we niet laten liggen, dus wilden wij van Friet.be wel eens weten hoe dat nu allemaal zat.
Friet.be: Het is je niet aan te zien dat je sinds 21 januari 1999 mama bent van een dochtertje, Janelle. Volg je een streng regime?
Axelle Red: "Ik probeer gezond te eten, maar ik maak er geen obsessie van. Wanneer ik zin heb in een hamburger zal ik er ook een eten. Maar toch niet meer dan één keer per maand. En ook friet met mayonaise, wat ik overigens heel lekker vind, zal ik niet alle dagen eten. Als je gezond eet mag je trouwens best wel wat eten voor je dikker wordt. Tijdens mijn zwangerschap ben ik gewoon blijven eten zoals ik altijd al deed. Misschien wel een beetje meer chocola... Maar de eerste drie maanden had ik zoveel honger dat ik vijf kilo ben bijgekomen! In de studio at ik ontzettend veel kaas, croque-monsieurs, ontbijtgranen, croissants,... en daarna ging ik lunchen. Misschien lag het ook aan mijn hormonen, want ik was wel veel kalmer."
Ben je veel met gezondheid bezig?
"Mijn moeder leest er heel veel boeken over en mijn grootvader was maag-darmarts. Maar mijn moeder is ook veel met kruiden, vitamines en voedingsupplementen bezig. Op een bepaald ogenblik ben ik me trouwens met mijn gezondheid moeten gaan bezighouden, want ik werkte heel hard, ook tijdens de examens, en ik had dus absoluut krachten nodig. Mijn levensritme ligt heel hoog en om dat te kunnen volhouden let ik goed op mijn voeding. Ik heb ook problemen met mijn lever. Toen ik als klein kind chips at, werd ik telkens ziek. Tegenwoordig heb ik dat ook met fastfood. Ik kon nooit goed tegen vet. Maar het is niet altijd gemakkelijk om gezond te eten als je op tournee bent."
Friet met mayonaise is wat ik het liefste eet.
Maar je zei ons toch dat je graag friet met mayonaise at, is het niet?
"Friet met mayonaise is wat ik het liefste eet. Echt waar. Ik heb vorig jaar mijn dertigste verjaardag gevierd in een verfijnd Belgisch restaurant waar je heel speciale dingen kon krijgen, en ik ben er toch in geslaagd daar biefstuk met friet te eten. Dat was waar ik het meeste zin in had en het was trouwens ook heel lekker. Ik ben nochtans gek op fijne gerechten, Aziatische schotels, maar een goeie biefstuk-friet met mayonaise, hmmmm, lekker... Maar de ene friet is de andere niet. Ik eet het liefst die van het frietkot. Dikke frieten, gebakken in echt vet. Ik hou van zelfgemaakte mayonaise maar ook van die van het frietkot, die een beetje gesuikerd smaakt, heerlijk. En het papier van de frietzak is eveneens belangrijk, want ook dat beïnvloedt de smaak. Nu ik er zo over praat krijg ik trouwens verschrikkelijk zin in frieten."
Waaraan denk je spontaan als we het over Brussel hebben?
"Telkens als ik in Brussel ben ga ik naar plaatsen waar ik oude Brusselaars kan ontmoeten. Die praten Frans en Nederlands door elkaar, maar altijd met hetzelfde accent. Zij spreken een soort van mengvorm van de beide talen, waardoor je je niet meer realiseert of ze nu Nederlands of Frans praten. Dat is het echte België. En het is dan ook heel spijtig dat we hier in België blijkbaar alleen met elkaar in contact kunnen komen als er problemen zijn. Terwijl ik op bezoek in Wallonië telkens weer vaststel dat de mensen daar heel veel gemeen hebben met de Vlamingen. Veel meer dan we denken. Van die kleine dingen waardoor je gaat beseffen dat er eigenlijk geen verschil is. Veel mensen denken dat Wallonië is zoals Noord-Frankrijk, maar dat is abslouut niet waar. Er is ook onze lekkere Belgische keuken. Niet alleen frieten, maar ook mosselen, waterzooi, kalfsragout... Nog iets typisch Belgisch is dat we overdreven bescheiden zijn. Dat is zowel een kwaliteit als een gebrek. Zeker nu we op velerlei gebied beginnen mee te tellen. Denk maar aan film, stripverhalen, mode... Daar mogen we best fier op zijn."
Als Vlaamse die in het Frans zingt ben je ook in Frankrijk een begrip geworden. Hoe beleef jij daar je Belg-zijn?
"Men heeft me daar altijd voorgesteld als Belgische omdat ik me ook altijd zo geprofileerd heb. Soms zeg ik dat ik Vlaams ben in plaats van Belgisch, maar dat is meer omdat ze me niet dom zouden vinden als ik een taalfout tegen het Frans maak. Maar ach, ook Franstalige Belgen maken wel eens een fout. Ik ben nu eenmaal in Vlaanderen geboren, dus dat maakt deel uit van mijn cultuur. Ik luisterde bijvoorbeeld niet naar Brassens toen ik jong was, maar wel naar Vlaamse en Engelstalige muziek. Dat heeft me er niet van weerhouden me in Frankrijk altijd als Belgische voor te stellen. De laatste jaren heeft er zich trouwens een mentaliteitswijziging voorgedaan, ze hebben nu echt respect voor de Belgen. Ze vonden ons altijd al sympathiek, maar nu krijgen we ook echt erkenning. Zoals ik al zei: onze films, stripverhalen, mode, opnamestudio’s,... maken allemaal veel indruk op hen."
"Peyo, Brel, Eddy Merckx, Bucquoy, Godin, Poelvoorde... Maar ik hou ook van plaatsen: Le Relais op Place Meiser bijvoorbeeld, of Chez Richard in Ukkel, vind ik ook echt Belgisch! Voor mij zijn dat twee typisch Belgische restaurants. Maar je vroeg dus naar mensen!"
Kun jij als Vlaamse aan mij vertellen wat het equivalent is van de beroemde Franse ‘Belgenmoppen’?
Wij vertellen moppen over de Nederlanders. Ze lijken heel sterk op belgenmoppen, maar met de klemtoon op de spreekwoordelijke Hollandse gierigheid. Die zouden ze hebben overgehouden aan het calvinisme. Wil je een voorbeeld? Hoe begint een Nederlands recept? Je leent een ei bij je buurman..."
 Official website
(14 nov 1999) Bezoek de site:
www.axelle-red.com
|