Begin Rubriek|
Lou Deprijck
bij Hugues Henry van Friet.be (21 augustus 2000). |
Auteur, componist (plagiator, volgens sommigen), producer... Lou Deprijck is de zelfverklaarde koning van de Kleenexpop. Lou & The Hollywood Bananas, Two Man Sound, Plastic Bertrand (“Ik heb zijn eerste vier albums zelf gecomponeerd, geproducet en gezongen”), Viktor Lazlo... zijn een paar van zijn creaties. Engel of duivel, wie zal het zeggen? Lou Deprijck woont tegenwoordig in Thaïland. Hij was even terug in België voor de productie van nieuw werk van Kim Kay en wij spraken met hem.
Frites.be: Wat doet Lou Deprijck nog in het jaar 2000?
Lou Deprijck: "Ik heb net een album afgewerkt met een groep uit Miami, Dino and The Love, en ik werk mee aan de nieuwe mamboplaat van Lange Jojo. In 2001 ga ik met een big band op tournee, waarmee ik oude standards van onder meer Frank Sinatra en Dean Martin zal zingen en daarna... ga ik met pensioen."
U bent eigenlijk Belg, maar het lijkt er op dat u niet echt veel om je roots geeft: U bent veel meer met latinoklanken bezig dan met harmonieën en fanfares.
"Ik ben twee keer geboren: één keer in Lessines en één keer in Brazilië. Toen ik België vertegenwoordigde op het Cansa Popula-festival, bestond de jury onder meer uit Serge Gainsbourg en Michel Fugain, die Frankrijk vertegenwoordigden. Het was in een tijd dat alles kon en ik ben verliefd geworden op de Braziliaanse muziek, ik wou mezelf vervolmaken en de ritmes van die muziek verder uitwerken."
Je wordt per toeval als Belg geboren, je gaat er weg omwille van de belastingen
Toen men u een kleine filmrol aanbood, in Blessure, was uw grootste schrik dat u ‘op zijn Belgisch’ gekarikaturiseerd ging worden. Bent u beschaamd Belg te zijn?
"Nee, nee, eigenlijk niet... Ik ben Belg, zonder daar speciaal fier op te zijn. Ik ben toevallig in België geboren, 30 kilometer lager was ik Frans geweest, en 100 kilometer hoger Nederlander. Je wordt per toeval als Belg geboren, je blijft het uit overtuiging, je gaat er weg omwille van de belastingen."
Denkt u dat er nog onontdekte gebieden zijn in België?
"Veel. Vanaf het ogenblik dat je de 22ste breedtecirkel oversteekt, ben je volop op ontdekkingstocht. Ik werk net zo goed in Vlaanderen als in Wallonië, en ik merk dat de kloof tussen Vlamingen en Walen alsmaar groter wordt. Mijn vader is Vlaams en mijn moeder Waals, dus ik heb met geen van beiden problemen, maar ze hebben gewoon een andere kijk op de dingen, een ander perspectief. Het is zoals Brussel, ik ben er al 25 jaar maar het trekt me niet meer aan, het lijkt niet meer op ‘mijn’ Brussel van 25 jaar geleden. Dat is geen nostalgie, het is gewoon zo. Ach, misschien word ik gewoon een oude zaag die niet meer meekan met z’n tijd..."
Laten we het even over frieten hebben. Hoe zit het daarmee?
"Ah ja, frieten, ik eet ze al zo lang als ik me kan herinneren. Toen ik klein was ben ik in de ketel gevallen. Ik voel me zo friet als een hoentje."
Maakt u zelfs in het buitenland uw eigen frieten?
"Ja, nu ik in Thaïland woon maak ik mijn frieten op grootmoeders wijze."
Neemt u ossenvet mee in uw bagage?
"Ja, ik probeer er toch altijd mee te nemen. In mijn geboortedorp vind je nog echt van dat echte witte vet, in pakken zonder naam of merk op. En dat gebruik ik."
Heeft u nooit last gehad met de douane toen u probeerde dat vet over de grens te brengen?
"Ik denk niet dat er al dealers geweest zijn die hun cocaïne op die manier hebben proberen oversmokkelen. Volgens mij begrijpen ze er gewoon niet veel van. Wanneer ik zeg dat het ossenvet is om frieten te maken, denken de douaniers dat ze met een gek te maken hebben en stellen ze zich verder geen vragen..."
Ik maak frieten op mijn grootmoeders wijze
Heeft u een speciaal recept voor het bereiden van uw frieten?
"Ik maak ze op mijn grootmoeders wijze: ‘à la minute’. Ik schil de aardappelen een kwartier voor ik ze bak en ik laat ze niet liggen. Ik was ze, droog ze af en gooi ze meteen in het vet. Dan wacht ik tot ze goed krokant zijn en haal ze eruit."
Voor welke typisch Belgische personaliteiten heeft u sympathie? Naast Lange Jojo, bedoel ik...
"Lange Jojo is al sinds jaren een vriend en ik ben zijn producer. Hij zal je geen kwaad over mij vertellen, want we moeten nog een plaat maken samen. En verder heb ik met ongeveer de helft van België gewerkt. Op dit ogenblik ben ik bezig met de productie van de nieuwe plaat van Kim Kay. Maar ik heb geen speciale voorkeur, ik hou zowel van Eddy Wally als van Arno. Ik kom met allebei regelmatig in contact en ze liggen echt lichtjaren uiteen. Misschien kunnen we beter eens praten over de mensen die ik niet sympathiek vind?"
De Belgen die u niet leuk vindt? Ja, waarom niet?
"Ik hou niet van politici die de hele tijd met de wind meewaaien."
Heeft u nooit gezongen op een politiek congres?
"Ik waai ook met de wind mee, maar ik zeg het erbij. Zij zeggen niets. Wie ik het meest verfoei? Jan Bucquoy, want hij is een anarchistische, zelfs fascistische herriemaker. En Noël Godin apprecieer ik ook niet echt. Ik begrijp niet wat hij zegt, zijn boeken zijn onbegrijpelijk. Als hij, behalve door zijn boeken, alleen van zich kan laten spreken door bekende mensen taarten in het gezicht te gooien, tja... Maar of je daar talent moet voor hebben?"
U houdt meer van Anny Cordy?
"Ah, Anny Cordy is Anny Cordy! Zij en Bourvil, dat zijn mijn meest dierbare jeugdherinneringen. De tijd heeft geen vat op haar, ze is een echte artieste. Artiesten zoals zij zijn er tegenwoordig niet meer."
Welke aangename herinneringen heeft u aan haar?
"Ik heb twee of drie keer haar voorprogramma gedaan. Ze kan alles aan, Mimi
la Chance en Tata YoYo, het is haar om het even. Ze is over alles even enthousiast. Ik heb grote bewondering voor zulke mensen. Wie en wat bewonder ik het meest op de hele wereld? Ik heb twee grote idolen: Moeder Theresa en Alka Seltzer. Alka Seltzer heeft al verschillende keren mijn leven gered. En Moeder Theresa heeft gedaan wat ik het meest van al bewonder: zich bekommeren om mensen die helemaal niets hebben. We zouden het allemaal willen doen, maar de meesten van ons zijn er te laf voor. Ik probeer te helpen waar ik kan. Ik heb een poosje op Haïti gewoond, het armste land ter wereld na India: de kinderen eten er aarde. Maar het is weinig in het nieuws. Ik heb op mijn manier, en in stilte, proberen helpen. Dat stelt me op mijn gemak: als ik ooit het tijdelijke met het eeuwige moet verwisselen kunnen ze daarboven gerust de balans opmaken tussen al het slechte en het goede dat ik in mijn leven heb gedaan."
Denkt u dat u in uw leven meer goede dan slechte dingen heeft gedaan?
"Ik denk dat ik de balans in evenwicht heb gehouden... Laat het mij zeggen met de woorden van Woody Allen: ik zal als spons reïncarneren, want dat is het enige dier dat niemand kwaad doet. Een spons is lief en schattig en heeft geen vijanden."
U bent een groot liefhebber van belgenmoppen. Kunt u er een paar vertellen?
"Ken je het verschil tusen een fee en een heks? Twee jaar huwelijk. Nog een: Hoe noem je een pukkel op de lul van Noël Godin? Een hersentumor."
Plastic Bertrand is verdwenen. Zijn computerbeeld is gesmolten
"Het is in de realiteit al moeilijk genoeg... ik ga dus ook niet nog eens op het internet zoeken. De wereld is groot genoeg en trouwens, er gaat niets boven the real thing."
Over naar Plastic Bertrand.
"Heeft u geen andere vraag? Hij is gesmolten niet, Plastic? Hij heeft geprobeerd zijn comeback op televisie te maken... Dat is trouwens ook een belgenmop! 'Plastic Bertrand is verdwenen. Zijn computerbeeld is gesmolten...' "
U zegt dat u heeft gezongen op...
"Iedereen weet dat ik in zijn plaats zong! Van 1976 tot 1980."
Toon mij je friet, en ik zal zeggen wie je bent!
Heeft u een of andere jeugdherinnering die zich afspeelt in een Frietkot?
"Toen ik in het begin van de jaren '60 in Lessines begon te werken voor de Regie van Telegrafie en Telefonie (RTT) verdiende ik 4.000 frank per maand. Al wat ik me kon veroorloven was ‘s middags te gaan eten in het Frietkot bij het station. Ik kreeg er korting van de bazin, op voorwaarde dat ik er alle dagen frieten at. Het kostte er 12 frank voor een pakje en 3 frank voor de mayonaise."
Heeft die alomtegenwoordigheid van de friet in uw leven een invloed gehad op uw carrière?
"Ik weet niet of frieten een invloed hebben gehad op mijn muziek, echt niet... Maar patatten wel! Wanneer men (in het Frans) wil zeggen dat je je goed moet voelen, in vorm moet zijn, zegt men dat je 'la pêche' of 'la patate' moet hebben. Ook 'la frite' trouwens... Toon mij je friet, en ik zal zeggen wie je bent!"
'Ca plane pour moi' door Lou!(21 aug 2000) Of "Ca Friet pour moi"... |